Bezienswaardigheden in Istanbul
Istanbul is een van de meest bijzondere steden ter wereld. De stad ligt namelijk op twee continenten: Europa en Azië. Daardoor heeft Istanbul een unieke ligging die je bijna nergens anders ziet.
Door deze bijzondere plek is Istanbul al eeuwenlang een belangrijk centrum geweest voor handel, cultuur en religie. Veel grote rijken, zoals het Byzantijnse rijk en later het Ottomaanse rijk, hebben hier geregeerd en hun sporen achtergelaten in de stad.
Daardoor vind je in Istanbul vandaag de dag nog steeds veel historische gebouwen, paleizen, moskeeën en markten. Elk jaar komen miljoenen toeristen naar de stad om deze bijzondere plekken te bekijken en meer te leren over de geschiedenis van Istanbul.
De 5 bekendste bezienswaardigheden
- Hagia Sophia
- Blauwe Moskee
- Basilica Cisterne
- Kiz Kulesi (Meisjestoren)
- Galata Tower
Hagia Sophia
De Hagia Sophia is misschien wel het bekendste en meest indrukwekkende gebouw van Istanbul. Het gebouw werd in het jaar 537 gebouwd tijdens het Byzantijnse rijk onder leiding van keizer Justinianus I. In die tijd was het een christelijke kathedraal en zelfs de grootste kerk ter wereld. De Hagia Sophia was eeuwenlang een belangrijk religieus centrum voor het christendom in het Byzantijnse rijk en speelde een grote rol in de geschiedenis van de stad.
Het gebouw staat vooral bekend om zijn enorme koepel, die voor die tijd een technisch wonder was. Architecten gebruikten nieuwe bouwtechnieken om zo’n grote koepel te kunnen bouwen. Wanneer je binnen staat lijkt de koepel bijna te zweven boven de ruimte. Daarnaast is het interieur versierd met prachtige mozaïeken, marmeren zuilen en andere decoraties die de rijkdom van het Byzantijnse rijk laten zien.
In 1453 werd Constantinopel, de oude naam van Istanbul, veroverd door het Ottomaanse rijk onder leiding van sultan Mehmet II. Na deze verovering werd de Hagia Sophia veranderd in een moskee. Er werden minaretten toegevoegd aan het gebouw en sommige christelijke afbeeldingen werden bedekt. Toch bleven veel historische elementen van het gebouw behouden.
In 1935 besloot de Turkse regering onder leiding van Mustafa Kemal Atatürk dat de Hagia Sophia een museum moest worden. Hierdoor konden bezoekers van over de hele wereld het gebouw bekijken en meer leren over de geschiedenis van zowel het christendom als de islam in Istanbul. In 2020 werd de Hagia Sophia opnieuw een moskee, maar toeristen mogen het gebouw nog steeds bezoeken buiten de gebedstijden.
Door de unieke combinatie van christelijke en islamitische geschiedenis, de indrukwekkende architectuur en de enorme historische betekenis is de Hagia Sophia een van de belangrijkste en meest bezochte bezienswaardigheden van Istanbul.
De Blauwe Moskee
De Blauwe Moskee, officieel de Sultan Ahmed Moskee genoemd, is een van de bekendste en meest indrukwekkende moskeeën in Istanbul. De moskee werd gebouwd tussen 1609 en 1616 tijdens het Ottomaanse rijk, in opdracht van sultan Ahmed I. De sultan wilde een moskee laten bouwen die net zo indrukwekkend was als de Hagia Sophia, die vlak tegenover de moskee staat. Daarom werd er veel aandacht besteed aan de architectuur en de versieringen van het gebouw.
De moskee staat bekend om de prachtige blauwe tegels die het interieur versieren. Deze tegels werden gemaakt in de Turkse stad Iznik en hebben verschillende patronen en bloemenmotieven. Door de grote hoeveelheid blauwe tegels kreeg de moskee de bijnaam “Blauwe Moskee”. Wanneer zonlicht door de ramen naar binnen schijnt, ontstaat er een bijzondere sfeer door de combinatie van licht en kleur.
Een ander opvallend kenmerk van de Blauwe Moskee zijn de zes minaretten. Minaretten zijn hoge torens van waaruit vroeger de oproep tot gebed werd gedaan. De meeste moskeeën hebben vier minaretten, maar deze moskee heeft er zes, wat in die tijd erg bijzonder was. Volgens sommige verhalen zorgde dit zelfs voor discussie omdat de Grote Moskee in Mekka ook zes minaretten had. Later werd daar een extra minaret toegevoegd.
De Blauwe Moskee is vandaag de dag nog steeds een actieve moskee waar dagelijks gebeden wordt. Tegelijkertijd is het ook een belangrijke toeristische attractie. Bezoekers uit de hele wereld komen naar Istanbul om het gebouw te bewonderen en de rijke geschiedenis van de stad te ervaren. Toeristen mogen de moskee bezoeken buiten de gebedstijden, maar moeten wel respectvolle kleding dragen en zich aan bepaalde regels houden.
Door de indrukwekkende architectuur, de rijke geschiedenis en de bijzondere ligging tegenover de Hagia Sophia is de Blauwe Moskee een van de belangrijkste en meest bezochte bezienswaardigheden van Istanbul.
Yerebatan Sarnıcı (Basilica Cisterne)
De Yerebatan Sarnıcı, ook bekend als de Basilica Cisterne, is een van de meest bijzondere historische plekken in Istanbul. Het is een groot ondergronds waterreservoir dat werd gebouwd in de 6e eeuw tijdens het Byzantijnse rijk. De bouw werd uitgevoerd onder leiding van keizer Justinianus I rond het jaar 532. Het doel van dit enorme reservoir was om water op te slaan voor belangrijke gebouwen in de stad, zoals het Grote Paleis van Constantinopel en andere belangrijke overheidsgebouwen.
De cisterne is ongeveer 140 meter lang en 70 meter breed en kon vroeger ongeveer 80.000 kubieke meter water opslaan. Het water werd via aquaducten vanuit bossen buiten de stad naar het reservoir geleid. Hierdoor had de stad ook tijdens droge periodes voldoende water.
Binnen in de Yerebatan Sarnıcı staan 336 grote marmeren zuilen die het plafond ondersteunen. Deze zuilen staan in twaalf rijen en geven de ruimte een indrukwekkend en mysterieus uiterlijk. Veel van deze zuilen zijn afkomstig uit oudere Romeinse gebouwen en tempels, wat betekent dat ze hergebruikt zijn bij de bouw van de cisterne.
Een van de bekendste onderdelen van de cisterne zijn de twee Medusa-hoofden die onder twee zuilen liggen. Medusa is een figuur uit de Griekse mythologie die bekend stond om haar slangenhaar. Niemand weet precies waarom deze stenen hoofden hier geplaatst zijn, maar veel bezoekers vinden ze een van de meest fascinerende onderdelen van het gebouw.
Tegenwoordig is de Yerebatan Sarnıcı een populaire toeristische attractie. Bezoekers kunnen over houten loopbruggen door het ondergrondse reservoir lopen en de indrukwekkende zuilen en het water bekijken. Door de verlichting en de weerspiegeling van het water heeft de plek een mysterieuze en bijna magische sfeer.
Kız Kulesi (Meisjestoren)
De Kız Kulesi, ook wel de Meisjestoren genoemd, is een van de bekendste symbolen van Istanbul. De toren staat op een klein eilandje in de Bosporus, vlak bij de wijk Üsküdar aan de Aziatische kant van de stad. Door de unieke ligging midden in het water is de toren een opvallend en herkenbaar gebouw in de skyline van Istanbul.
De eerste versie van de toren werd al gebouwd in de oudheid, rond de 5e eeuw voor Christus. In de loop van de geschiedenis is de toren meerdere keren herbouwd en aangepast door verschillende rijken, waaronder het Byzantijnse rijk en het Ottomaanse rijk.
Door de eeuwen heen heeft de toren verschillende functies gehad. Zo werd hij gebruikt als wachttoren om vijandelijke schepen te signaleren, als vuurtoren om schepen veilig door de Bosporus te leiden en zelfs als quarantaineplaats waar zieke mensen tijdelijk werden ondergebracht om verspreiding van ziektes te voorkomen.
Er bestaat ook een beroemde Turkse legende over de toren. Volgens het verhaal had een sultan een dochter waarvan voorspeld werd dat ze zou sterven door een slangenbeet. Om haar te beschermen liet de sultan een toren bouwen op een eiland midden in het water. Hij dacht dat zijn dochter daar veilig zou zijn. Uiteindelijk wist een slang zich echter te verstoppen in een mand met fruit die naar de toren werd gebracht, waardoor de voorspelling toch uitkwam. Door deze legende kreeg de toren de naam "Meisjestoren".
Tegenwoordig is de Kız Kulesi een populaire toeristische plek. Bezoekers kunnen met een boot naar de toren gaan en genieten van het uitzicht over de Bosporus, de historische gebouwen van Istanbul en de vele moskeeën in de stad. Vooral bij zonsondergang is het uitzicht vanaf de toren erg indrukwekkend en komen veel mensen hier om foto's te maken.
Galatatoren
De Galatatoren is een van de bekendste historische gebouwen van Istanbul. De toren werd gebouwd in de 14e eeuw door de Genuezen, een handelsvolk uit Italië dat destijds een belangrijke handelskolonie had in het gebied Galata. De toren maakte deel uit van de stadsmuren die de wijk moesten beschermen.
De toren is ongeveer 67 meter hoog en heeft een cilindervormige structuur met een kegelvormig dak. Door de hoge ligging heb je vanaf de top een prachtig uitzicht over de stad. Je kunt onder andere de Bosporus, de Gouden Hoorn en veel beroemde moskeeën van Istanbul zien.
Door de eeuwen heen heeft de Galatatoren verschillende functies gehad. Zo werd hij gebruikt als wachttoren, als brandwachttoren en soms zelfs als gevangenis. In de Ottomaanse tijd werd de toren vooral gebruikt om branden in de stad snel te signaleren, omdat houten huizen toen vaak brand veroorzaakten.
Er bestaat ook een bekend verhaal over een Turkse uitvinder genaamd Hezarfen Ahmed Çelebi. Volgens de legende zou hij in de 17e eeuw vanaf de Galatatoren met zelfgemaakte vleugels naar de overkant van de Bosporus hebben gevlogen. Hoewel niet iedereen zeker weet of dit echt gebeurd is, is het verhaal erg bekend in Turkije.
Tegenwoordig is de Galatatoren een populaire toeristische attractie. Bezoekers kunnen met een lift of trap naar boven gaan om te genieten van het uitzicht over Istanbul. Vooral bij zonsondergang komen veel mensen hierheen om foto's te maken van de skyline van de stad.
